Διαπίστωση μήλων

Χαρακτηριστικά της νόσου

Η κηλιδωτή ασθένεια των μήλων είναι μια φυσιολογική ασθένεια με κύρια αιτία την έλλειψη διαθέσιμου ασβεστίου στο έδαφος. Η ασθένεια είναι πιο έντονη σε ξηρά και θερμά έτη με ανεπαρκείς βροχοπτώσεις, σε έτη με κακές συγκομιδές και σε εδάφη που λιπαίνονται έντονα με κοπριά και περιττώματα μικρών κατοικίδιων ζώων. Η κηλιδωτή αγκινάρα προσβάλλει συχνότερα το Cox's rue και τα σχετικά διαδεδομένα υβρίδια του (π.χ. Dukat, Champion, Clivia κ.λπ.), αλλά μπορεί επίσης να βρεθεί και σε άλλες ποικιλίες. Στην επιφάνεια του καρπού εκδηλώνεται με σκουροπράσινες κοιλότητες, κάτω από τις οποίες υπάρχουν καστανές νησίδες νεκρής σάρκας, που συχνά εκτείνονται σε βάθος 5-10 mm. Παρόμοια συμπτώματα εμφανίζονται συχνά και στον Ιωνάθαν. Ωστόσο, η κηλίδωση αυτή επηρεάζει μόνο τη φλούδα του Jonathans και δεν εισχωρεί στη σάρκα.

Επιλογές προστασίας

Από τα παραπάνω δεδομένα, είναι σαφές ότι η καταπολέμηση του περονόσπορου (αλλά και της κηλίδας του Ιωνάθαν) πρέπει να είναι ολοκληρωμένη. Εκτός από τη χρήση λιπασμάτων φυλλώματος με αυξημένη περιεκτικότητα σε ασβέστιο, πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για την αρμονική διατροφή των δένδρων και το τακτικό κλάδεμα, ώστε να διατηρείται κάθε χρόνο μια ομοιόμορφη παραγωγή καρπών. Οι ψεκασμοί των ευαίσθητων ποικιλιών μήλων πρέπει να πραγματοποιούνται ανά δύο εβδομάδες από τον Ιούνιο έως το τέλος του καλοκαιριού, το αργότερο δύο εβδομάδες πριν από τη συγκομιδή.