Μαζί με το περονόσπορο, είναι η πιο σημαντική από οικονομική άποψη ασθένεια της αμπέλου. Προσβάλλει τα τσαμπιά, τα φύλλα και τα φυλλάδια της αμπέλου. Προκαλεί τις μεγαλύτερες ζημιές όταν προσβάλλονται νωρίς τα νεαρά μούρα, η επιφάνειά τους σκληραίνει και γίνεται καφέ και η επιδερμίδα τους συχνά ραγίζει. Στην επιφάνεια των ώριμων μούρων αναπτύσσεται σε ακτίνες ένα δίκτυο μυκητιακών νηματίων του αιτιολογικού παράγοντα (Uncinula necator). Παρόμοια συμπτώματα μπορούν επίσης να παρατηρηθούν και στις λεμονόκαρπες.
Επιλογές προστασίας
Ο περονόσπορος της αμπέλου μπορεί να καταπολεμηθεί επιτυχώς μόνο με προληπτικούς ψεκασμούς, οι οποίοι προστατεύουν ιδιαίτερα τα νεαρά μούρα. Σε κανονικές καιρικές συνθήκες, ο πρώτος ψεκασμός πρέπει να γίνεται λίγο πριν από την άνθηση, ο δεύτερος αμέσως μετά την άνθηση και ο τρίτος 10 έως 14 ημέρες μετά την άνθηση. Σε περίπτωση παρατεταμένης ξηρασίας τον Μάιο, ο πρώτος ψεκασμός πρέπει να γίνεται το τελευταίο δεκαήμερο του Μαΐου. Το Discus και το Quadris πρέπει να εφαρμόζονται σε ένα μπλοκ τρεις φορές διαδοχικά. Τα στοιχεία σε παρένθεση αφορούν σταφύλια που προορίζονται για οινοποίηση.